Wall paper 2012.
(Sorry for your friend, I cropped her out) Idk, but whenever i see this pic.
*butterflies in one’s stomach
*heart melting
*shivers down one’s spine
*irrepressible noises from one’s mouth
*uncontrollable smiling
*an inner conflict between hope of something wished for and reality
You know how people say you can’t live without love? Oxygen is even more important
“
| — | Dr. Gregory House |
Wala naman akong hinihiling na mahirap gawin, na talikuran o kalimutan yung mga nakasalamuha mo nung wala pa ko. Ang gusto ko lang naman yung iparamdam mo sa’kin na AKO lang, na walang ibang GWAPONG lalaki sa paningin mo kundi ako lang. Yung ako lang ang lalandiin mo. Ako lang mamimiss mo. Yun lang naman.
Throwback, throwback. Puro throwback! Eh ‘yung pagtitinginan natin kailan mo balak sariwain at muling ibabalik? What.
Nakaramdam ako ng kaunting pressure at kaba pagkatanggap ko nitong maagang regalo para sa aking kaarawan mula sa isang malapit na kaibigang babae — na matabang at hilaw magluto ng paborito kong Lucky Me! beef. Nakakatakot. Baka kasi mag-expect s’ya na pag-uwi n’ya dito sa Pinas eh kami na forever and ever, tapos biglang may kasalan na agad and all that adult stuff. Pero ang higit kong ikinakabahala sa lahat, eh itong malinaw na mensahe ng pagbabanta na naka-print sa t-shirt.
